Żegluga powietrzna

W ewidencji prowadzanej przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego rejestrowane są nadajniki sygnału niebezpieczeństwa 406MHz, które posiadają kod identyfikacyjny – 261 – przyznany Rzeczypospolitej Polskiej przez Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny.
Rejestracja nadajnika sygnału niebezpieczeństwa 406MHz następuje na wniosek właściciela lub użytkownika nadajnika, na podstawie wypełnionego i przesłanego do Urzędu Lotnictwa Cywilnego formularza rejestracyjnego.
Przed dokonaniem rejestracji, właściciel lub użytkownik nadajnika sygnału niebezpieczeństwa musi dysponować ważnym pozwoleniem radiowym lub wystąpić o wydanie pozwolenia radiowego do Urzędu Komunikacji Elektronicznej, a każdy z rejestrowanych nadajników sygnału niebezpieczeństwa powinien być prawidłowo zakodowany.
Formularz rejestracyjny oraz informacje o kodowaniu nadajników sygnału niebezpieczeństwa dostępne są na stronie internetowej Urzędu Lotnictwa Cywilnego, w dziale żegluga powietrzna, zakładka poszukiwanie i ratownictwo – rejestracja beaconów 406MHz.

Loty modeli latających lub bezzałogowych statków powietrznych w warunkach VLOS wykonuje się z zachowaniem następujących warunków:
1) zapewnieniem ciągłej i pełnej kontroli lotu, w szczególności przez zdalne sterowanie przy użyciu fal radiowych;
2) w sposób umożliwiający uniknięcie kolizji z innym użytkownikiem przestrzeni powietrznej;
3) poza strefami kontrolowanymi lotnisk (CTR);
4) poza strefami ruchu lotniskowego lotniska wojskowego (MATZ) oraz strefami kontrolowanymi lotniska wojskowego (MTCR), z zastrzeżeniem pkt 4.4;
5) poza strefami R, D oraz P, z zastrzeżeniem pkt 4.4;
6) poza otoczeniem lotniska lub lądowiska, tj. w odległości powyżej 5 km od jego granicy;
7) w strefach ATZ lub w odległości mniejszej niż 5 km od granicy lotniska lub lądowiska – za zgodą zarządzającego lotniskiem lub lądowiskiem;
8) w strefach CTR na warunkach określonych i opublikowanych w AIP Polska przez instytucję zapewniającą służby żeglugi powietrznej i za zgodą właściwego organu ATC.

pkt 4.4. W strefach D, MCTR lub MATZ dopuszcza się loty modeli latających lub bezzałogowych statków powietrznych za zgodą lub na potrzeby zarządzającego daną strefą.

Osłona meteorologiczna lotnictwa cywilnego musi być zorganizowana na warunkach określonych w: Załączniku I i Załączniku III do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1035/2011 z dnia 17 października 2011 r. ustanawiającego wspólne wymogi dotyczące zapewniania służb żeglugi powietrznej oraz zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 482/2008 i (UE) nr 691/2010. Sposób zapewniania osłony meteorologicznej lotnictwa cywilnego określają normy i zalecane metody postępowania zawarte w Załączniku 3 do Konwencji. Dane i informacje meteorologiczne dla osłony lotnictwa cywilnego muszą pochodzić z systemu pomiarów parametrów meteorologicznych wpisanego do rejestru Lotniczych Urządzeń Naziemnych ULC.

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

OK